Αυτόνομοι πράκτορες: τι είναι και πώς λειτουργούν

Τι είναι ένας αυτόνομος πράκτορας

Ένας αυτόνομος πράκτορας είναι ένα σύστημα τεχνητής νοημοσύνης που εργάζεται μόνο του για την επίτευξη ενός στόχου. Ένα άτομο περιγράφει το αποτέλεσμα που θέλει και ο πράκτορας καθορίζει τα βήματα και τα εκτελεί.

Ας πούμε ότι κάποιος θέλει να επιλέξει ανάμεσα σε τρία εργαλεία διαχείρισης έργων. Ένας αυτόνομος πράκτορας μπορεί να αναζητήσει κάθε εργαλείο, να ανοίξει τη σελίδα τιμολόγησής του, να σημειώσει τις διαφορές και να επιστρέψει μια ολοκληρωμένη σύγκριση. Το άτομο ορίζει τον στόχο και ελέγχει το αποτέλεσμα, ενώ ο πράκτορας κάνει τη δουλειά στο ενδιάμεσο.

Πολλοί σημερινοί πράκτορες λογισμικού χρησιμοποιούν ένα μεγάλο γλωσσικό μοντέλο για να ερμηνεύουν οδηγίες και να αποφασίζουν τι θα κάνουν στη συνέχεια. Ορισμένα μοντέλα επεξεργάζονται επίσης εικόνες ή ήχο. Για να κάνει αναζήτηση στον ιστό, να πατά κουμπιά ή να στέλνει email, ο πράκτορας χρειάζεται λογισμικό που συνδέει το μοντέλο με εργαλεία και εκτελεί τα αιτήματά του.

Στο παράδειγμα της διαχείρισης έργων, το LLM και ο πράκτορας θα λειτουργούσαν ως εξής:

1. Το LLM διαβάζει τον στόχο και συντάσσει ένα αίτημα αναζήτησης για την τιμολόγηση του πρώτου εργαλείου.
2. Το λογισμικό του πράκτορα εκτελεί την αναζήτηση και επιστρέφει τα αποτελέσματα στο LLM ως κείμενο.
3. Το LLM διαβάζει τα αποτελέσματα, επιλέγει το επόμενο βήμα (το άνοιγμα της σελίδας τιμολόγησης) και συντάσσει ένα νέο αίτημα.
4. Ο κύκλος επαναλαμβάνεται μέχρι το LLM να κρίνει ότι η σύγκριση έχει ολοκληρωθεί και να συντάξει την τελική απάντηση.

Μεγέθυνση

Επίπεδα αυτονομίας

Σε ένα σύστημα πρακτορικής τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ σχεδιασμένης να αναλαμβάνει δράσεις και όχι μόνο να απαντά σε ερωτήσεις), η αυτονομία είναι σχεδιαστική επιλογή. Ο ίδιος πράκτορας μπορεί να ρυθμιστεί ώστε να ρωτά πριν από κάθε βήμα ή να ολοκληρώνει μόνος του μια ολόκληρη εργασία.

Ερευνητές του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον προτείνουν ένα πλαίσιο πέντε επιπέδων για να εξηγήσουν τους διαφορετικούς βαθμούς αυτονομίας που μπορεί να έχει ένας πράκτορας:

Στο επίπεδο 4, ένας πράκτορας μπορεί να κάνει έρευνα και να συντάξει μόνος του μια εντολή αγοράς, αλλά να σταματήσει πριν από την υποβολή της. Στο επίπεδο 5, θα υπέβαλλε και την εντολή.

Αυτόνομοι πράκτορες ΤΝ έναντι αυτοματοποίησης και chatbot

Οι αυτόνομοι πράκτορες διαφέρουν από τα chatbot και την αυτοματοποίηση ροών εργασίας με δύο τρόπους: αποφασίζουν οι ίδιοι τα βήματά τους και αναλαμβάνουν δράσεις σε άλλες εφαρμογές και ιστότοπους.

Ένα chatbot απαντά σε ερωτήσεις μέσα σε μια συνομιλία, αλλά συνήθως δεν δρα εκτός αυτής. Η αυτοματοποίηση ροών εργασίας δρα, αλλά μόνο ακολουθώντας βήματα που έχει ορίσει κάποιος εκ των προτέρων. Ένας συνηθισμένος τύπος της είναι η ρομποτική αυτοματοποίηση διαδικασιών (RPA), λογισμικό που επαναλαμβάνει απλές εργασίες βασισμένες σε κανόνες, όπως η αντιγραφή δεδομένων από ένα σύστημα σε άλλο.

Ένας αυτόνομος πράκτορας κάνει και τα δύο: δρα σε άλλο λογισμικό και επιλέγει ο ίδιος τα βήματά του προς έναν στόχο, εντός των εργαλείων, των δικαιωμάτων και των οδηγιών που του έχουν δοθεί.

Ένα παράπονο για μια καθυστερημένη παραγγελία δείχνει τη διαφορά. Ένα chatbot θα μπορούσε να απαντήσει με μια προκαθορισμένη εξήγηση της πολιτικής αποστολών. Μια αυτοματοποίηση ροής εργασίας θα μπορούσε να στείλει ένα τυποποιημένο email «καθυστέρησης παραγγελίας». Ένας αυτόνομος πράκτορας θα μπορούσε να αναζητήσει την παραγγελία, να διαπιστώσει ότι χάθηκε κατά τη μεταφορά, να εκδώσει αντικατάσταση και να ενημερώσει τον πελάτη.

Πώς λειτουργούν οι αυτόνομοι πράκτορες

Ένας αυτόνομος πράκτορας βασίζεται σε τέσσερις δυνατότητες για να ολοκληρώσει μια εργασία: τον σχεδιασμό των βημάτων του, τη χρήση εργαλείων, την απομνημόνευση όσων έχει κάνει και τον έλεγχο των δικών του αποτελεσμάτων. Για μεγαλύτερες εργασίες, ορισμένοι πράκτορες κατανέμουν επίσης την εργασία σε μια ομάδα πρακτόρων.

1. Ανάλυση στόχων και κατάρτιση σχεδίων

Ένας στόχος είναι συνήθως πολύ μεγάλος για να υλοποιηθεί σε ένα βήμα, οπότε η πρώτη δουλειά ενός πράκτορα είναι να τον αναλύσει σε μικρότερες εργασίες. Για παράδειγμα, αν ο χρήστης ζητήσει από τον πράκτορα να οργανώσει μια εκδήλωση της ομάδας εκτός γραφείου, εκείνος θα μπορούσε να χωρίσει τον στόχο στην επιλογή ημερομηνιών, την εύρεση χώρων εντός προϋπολογισμού, τον έλεγχο διαθεσιμότητας και τη σύνταξη μιας πρόσκλησης.

Οι πράκτορες μπορούν να σχεδιάζουν εκ των προτέρων ή στην πορεία, ανάλογα με τον τρόπο που έχουν κατασκευαστεί. Ο σχεδιασμός εκ των προτέρων σημαίνει ότι γράφεται κάθε βήμα πριν από την έναρξη, κάτι που λειτουργεί για σύντομες, προβλέψιμες εργασίες. Ο σχεδιασμός στην πορεία σημαίνει ότι ο πράκτορας χαράζει τα επόμενα ένα ή δύο βήματα, δρα και αναθεωρεί με βάση όσα προκύπτουν. Αν ο χώρος πρώτης επιλογής για την εκδήλωση εκτός γραφείου ήταν ήδη κλεισμένος, ο πράκτορας θα μπορούσε να περάσει στην επόμενη επιλογή χωρίς να ξεκινήσει από την αρχή.

Μεγέθυνση

Μια επισκόπηση των αυτόνομων πρακτόρων που βασίζονται σε LLM από το Πανεπιστήμιο Renmin της Κίνας διαπιστώνει ότι αυτή η δεύτερη προσέγγιση χειρίζεται καλύτερα πιο σύνθετες εργασίες, επειδή είναι δύσκολο να γραφτεί ένα τέλειο σχέδιο πριν δει κανείς οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Πολλοί πράκτορες συνδυάζουν τις δύο, σκιαγραφώντας πρώτα ένα πλήρες σχέδιο και αναθεωρώντας το καθώς εργάζονται.

2. Ανάληψη δράσης με εργαλεία

Με το σχέδιο έτοιμο, ο πράκτορας το εκτελεί μία εργασία τη φορά, επιλέγοντας ένα εργαλείο για την καθεμία.

• Για να βρει χώρους, μπορεί να χρησιμοποιήσει αναζήτηση στον ιστό με ένα ερώτημα όπως «χώροι για εκδηλώσεις εκτός γραφείου για 20 άτομα κοντά στο Ώστιν».
• Για να ελέγξει τη διαθεσιμότητα, μπορεί να ανοίξει τη σελίδα κρατήσεων κάθε χώρου σε ένα πρόγραμμα περιήγησης και να διαβάσει το ημερολόγιο.
• Για να στείλει την πρόσκληση, μπορεί να συνδεθεί στο email του ατόμου μέσω ενός API, της σύνδεσης που επιτρέπει σε ένα λογισμικό να ζητά δεδομένα ή ενέργειες από ένα άλλο.

Μετά από κάθε ενέργεια, ο πράκτορας διαβάζει τι επέστρεψε και αποφασίζει την επόμενη κίνηση. Αν η αναζήτηση εντοπίσει πέντε χώρους, ελέγχει τη διαθεσιμότητά τους. Αν μια σελίδα κρατήσεων δεν φορτώνει, δοκιμάζει τον αριθμό τηλεφώνου του χώρου ή προχωρά στην επόμενη επιλογή.

Τα εργαλεία που διαθέτει ένας πράκτορας καθορίζουν ποιες εργασίες μπορεί να ολοκληρώσει μόνος του. Χωρίς πρόσβαση στο email, μπορεί να συντάξει την πρόσκληση αλλά όχι να τη στείλει.

3. Παρακολούθηση της προόδου με μνήμη

Καθώς εργάζεται, ο πράκτορας πρέπει να παρακολουθεί τι έχει κάνει και τι έχει μάθει. Μέχρι να ελέγξει τρεις χώρους, πρέπει να γνωρίζει ποιοι ήταν κλεισμένοι, ποιοι είχαν διαθεσιμότητα και πόσο κοστίζει ο καθένας. Αυτή η καταγραφή βρίσκεται στο παράθυρο περιβάλλοντος (context window) του LLM, δηλαδή στον όγκο κειμένου που μπορεί να λάβει υπόψη το μοντέλο ταυτόχρονα.

Οι μακροσκελείς εργασίες μπορεί να υπερβούν αυτό το παράθυρο περιβάλλοντος. Οι πράκτορες με μακροπρόθεσμη μνήμη το αντιμετωπίζουν αποθηκεύοντας πληροφορίες εκτός του μοντέλου, συνήθως σε μια βάση δεδομένων, και ανακτώντας μόνο όσα χρειάζεται το τρέχον βήμα.

Η μακροπρόθεσμη μνήμη μεταφέρεται επίσης από τη μία εργασία στην άλλη. Όταν έρθει η ώρα να οργανωθεί η εκδήλωση εκτός γραφείου της επόμενης χρονιάς, ο πράκτορας θα μπορούσε να επαναχρησιμοποιήσει τη φετινή λίστα χώρων και τον προϋπολογισμό ή να θυμηθεί ότι η ομάδα προτιμά χώρους σε απόσταση έως μία ώρα με το αυτοκίνητο.

4. Έλεγχος αποτελεσμάτων και διόρθωση πορείας

Ενώ εργάζονται, πολλοί πράκτορες παρακολουθούν αν υπάρχουν ενδείξεις ότι κάποιο βήμα πήγε στραβά. Αν μια φόρμα κράτησης επιστρέψει σφάλμα ή μια αναζήτηση δεν φέρει αποτελέσματα, ο πράκτορας δοκιμάζει άλλη προσέγγιση. Όταν φτάσει σε μια απόφαση που δεν θα έπρεπε να πάρει μόνος του, όπως το αν είναι αποδεκτός ένας χώρος ελαφρώς εκτός προϋπολογισμού, ρωτά το άτομο και προσαρμόζεται με βάση την απάντηση.

Πριν παραδώσουν την εργασία τους, πολλοί πράκτορες ελέγχουν τα αποτελέσματά τους. Το LLM ξαναδιαβάζει ό,τι παρήγαγε, το συγκρίνει με τον στόχο και καταγράφει οτιδήποτε λείπει ή είναι λάθος. Ο πράκτορας κάνει αναθεωρήσεις και ελέγχει ξανά μέχρι το αποτέλεσμα να ανταποκρίνεται στον στόχο. Αν, για παράδειγμα, από την πρόσκληση λείπει η διεύθυνση του χώρου, ο έλεγχος το εντοπίζει και ο πράκτορας την προσθέτει πριν από την αποστολή.

5. Κατανομή της εργασίας σε πολλούς πράκτορες

Ορισμένες εργασίες ολοκληρώνονται πιο γρήγορα όταν τις μοιράζονται αρκετοί πράκτορες. Ένας επικεφαλής πράκτορας κατανέμει την εργασία και αναθέτει τμήματά της σε υποπράκτορες.

Το Perplexity Computer λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο. Ένα άτομο περιγράφει το αποτέλεσμα που θέλει και το Computer το αναλύει σε εργασίες και υποεργασίες και στη συνέχεια δημιουργεί υποπράκτορες για να τις εκτελέσουν. Οι υποπράκτορες μπορούν να κάνουν έρευνα στον ιστό, να δημιουργούν έγγραφα, να επεξεργάζονται δεδομένα ή να καλούν συνδεδεμένες υπηρεσίες μέσω API.

Όταν το Computer αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, δημιουργεί νέους υποπράκτορες για να το λύσουν. Κάθε υποπράκτορας μπορεί επίσης να εκτελείται σε διαφορετικό μοντέλο ΤΝ, ώστε κάθε τμήμα της εργασίας να ανατίθεται στο μοντέλο που ταιριάζει καλύτερα σε αυτό.

Έτσι, στο παράδειγμα της εκδήλωσης εκτός γραφείου, ένας υποπράκτορας μπορεί να αναζητά χώρους, ενώ ένας άλλος ελέγχει τα ημερολόγια της ομάδας και ένας τρίτος εξετάζει επιλογές μετακίνησης.

Μεγέθυνση

Πώς χρησιμοποιούν οι άνθρωποι τους αυτόνομους πράκτορες

Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν τους αυτόνομους πράκτορες κυρίως για καθημερινή εργασία γνώσης: έρευνα, γραφή, email και μελέτη. Σε μια μελέτη ερευνητών του Χάρβαρντ και της Perplexity, οι εργασίες παραγωγικότητας και μάθησης αποτελούσαν το 57% των ερωτημάτων προς πράκτορες. Τα παρακάτω παραδείγματα δείχνουν τι κάνει ένας πράκτορας για κάθε είδος εργασίας.

Έρευνα και ανάλυση

Η έρευνα ταιριάζει πολύ στους πράκτορες, επειδή απαιτεί πολλά μικρά βήματα. Ένας πράκτορας μπορεί να κάνει αναζήτηση, να ανοίγει πηγές, να τις διαβάζει και να συγκρίνει όσα λένε. Πάρτε για παράδειγμα ένα ερώτημα όπως «βρες τρεις πρόσφατες μελέτες για την εξ αποστάσεως εργασία και την παραγωγικότητα και συνόψισε τα ευρήματα της καθεμίας». Ο πράκτορας αναζητά μελέτες και ανοίγει τις πιο σχετικές. Διαβάζει τα ευρήματα κάθε μελέτης και γράφει μια σύνοψη με συνδέσμους προς κάθε πηγή. Αν μια μελέτη απαιτεί συνδρομή, ο πράκτορας προχωρά στην επόμενη. Στη μελέτη, η σύνοψη και η ανάλυση ερευνών αντιστοιχούν στο 7% των ερωτημάτων προς πράκτορες.

Έγγραφα, email και ημερολόγια

Οι πράκτορες συχνά εργάζονται στα εργαλεία που χρησιμοποιούν ήδη οι άνθρωποι καθημερινά. Στη μελέτη του Χάρβαρντ και της Perplexity, τα εργαλεία εγγράφων της Google και το email ήταν τα δύο πιο συνηθισμένα, αποτελώντας μαζί περίπου το ένα τέταρτο των ερωτημάτων προς πράκτορες. Πάρτε για παράδειγμα ένα ερώτημα όπως «έλεγξε τα αδιάβαστα email αυτής της εβδομάδας, επισήμανε ό,τι προέρχεται από πελάτες και σύνταξε απαντήσεις στα αιτήματα προγραμματισμού συναντήσεων». Ο πράκτορας ανοίγει τα εισερχόμενα και ταξινομεί τα μηνύματα. Ελέγχει το ημερολόγιο για ελεύθερες ώρες και συντάσσει μια απάντηση για κάθε αίτημα. Μπορεί να αποθηκεύσει τα πρόχειρα χωρίς να τα στείλει, ώστε το άτομο να ελέγξει πρώτα το καθένα.

Μάθηση και εργασίες μαθημάτων

Οι φοιτητές χρησιμοποιούν πράκτορες για να μελετούν. Οι εργασίες μαθημάτων αποτελούν τη μεγαλύτερη μεμονωμένη κατηγορία χρήσης πρακτόρων στη μελέτη, με το 13% των ερωτημάτων προς πράκτορες. Ένα ερώτημα όπως «κάνε μου κουίζ στο τέταρτο κεφάλαιο των αναγνωσμάτων του μαθήματός μου» στέλνει τον πράκτορα στον ιστότοπο του μαθήματος, όπου διαβάζει το κεφάλαιο, γράφει ερωτήσεις για τα βασικά σημεία και ελέγχει τις απαντήσεις του φοιτητή. Η ίδια προσέγγιση λειτουργεί για οποιονδήποτε μαθαίνει ένα νέο αντικείμενο, όπως έναν υπάλληλο που θέλει να εξοικειωθεί γρήγορα με έναν άγνωστο κλάδο.

Αγορές και συγκρίσεις

Οι αγορές αποτελούν το 10% των ερωτημάτων προς πράκτορες, κυρίως για αναζήτηση και σύγκριση προϊόντων. Όταν του ζητηθεί να «βρει ένα γραφείο ορθίας εργασίας κάτω από 400 $ με πολύ καλές κριτικές», ένας πράκτορας αναζητά σε αρκετά καταστήματα, φιλτράρει κατά τιμή και βαθμολογία, συγκρίνει τις κορυφαίες επιλογές και μπορεί να προσθέσει την καλύτερη στο καλάθι. Όταν ένας πράκτορας συγκρίνει επιλογές σε αρκετούς ιστότοπους, εξοικονομείται πολύς χρόνος, αφού το άτομο δεν χρειάζεται πλέον να ανοίγει και να διασταυρώνει κάθε καταχώριση.

Επτά βέλτιστες πρακτικές για τη χρήση αυτόνομων πρακτόρων

1. Ξεκινώντας με εργασίες που ελέγχονται εύκολα

Οι καλύτερες πρώτες εργασίες είναι εκείνες όπου ένα λάθος εντοπίζεται εύκολα και διορθώνεται με μικρό κόστος. Οι περιλήψεις έρευνας και οι συγκρίσεις προϊόντων αποτελούν καλά σημεία εκκίνησης. Αν ο πράκτορας παραθέτει συνδέσμους προς τις πηγές του, ο έλεγχος της δουλειάς του διαρκεί λίγα λεπτά. Καθώς η εμπιστοσύνη μεγαλώνει, οι χρήστες μπορούν να αναθέτουν μεγαλύτερες εργασίες με περισσότερα βήματα.

2. Ορίζοντας σαφή αποτελέσματα και περιορισμούς

Ο πράκτορας μπορεί να παίρνει καλύτερες αποφάσεις όταν γνωρίζει γιατί έχει σημασία η εργασία. Ένα καλό ερώτημα μοιάζει με ενημέρωση προς έναν εξωτερικό συνεργάτη: ο σκοπός, το κοινό, τι είναι ήδη γνωστό και τι έχει ήδη αποκλειστεί. Ένα ερώτημα όπως «Σύγκρινε αυτούς τους τρεις προμηθευτές για ένα υπόμνημα προς το διοικητικό συμβούλιο· το συμβούλιο ενδιαφέρεται κυρίως για τον κίνδυνο υλοποίησης και έχουμε ήδη αποκλείσει όσους δεν διαθέτουν συμμόρφωση με το SOC 2» δίνει στον πράκτορα ό,τι χρειάζεται για να κρίνει μόνος του.

3. Προσθέτοντας σημεία ελέγχου για έγκριση

Ορισμένες ενέργειες δεν αναιρούνται, όπως η αποστολή ενός email, μια αγορά, η διαγραφή αρχείων ή η υποβολή μιας φόρμας. Όπου το επιτρέπει ο πράκτορας, ρυθμίστε τον ώστε να σταματά και να ζητά έγκριση πριν από αυτά τα βήματα. Και το ίδιο το ερώτημα μπορεί να ορίσει ένα σημείο διακοπής. Οδηγίες όπως «Σύνταξε απαντήσεις αλλά μην τις στείλεις» ή «Πρόσθεσε την καλύτερη επιλογή στο καλάθι μου αλλά μην ολοκληρώσεις την αγορά» λένε στον πράκτορα ακριβώς πού να σταματήσει και να επιστρέψει τον έλεγχο.

4. Εξετάζοντας το σχέδιο πριν από την εργασία

Για μια μεγαλύτερη εργασία, ζητήστε από τον πράκτορα να περιγράψει το σχέδιό του πριν ξεκινήσει. Ο έλεγχος ενός σχεδίου διαρκεί ένα λεπτό, και η διόρθωση μιας παρανόησης σε αυτό το στάδιο κοστίζει πολύ λιγότερο από τον εντοπισμό της σε ένα ολοκληρωμένο παραδοτέο.

5. Περιορίζοντας την πρόσβαση σε ό,τι χρειάζεται η εργασία

Κάθε λογαριασμός στον οποίο έχει πρόσβαση ένας πράκτορας είναι ένας λογαριασμός στον οποίο μπορεί να ενεργήσει. Αν συνδέετε μόνο τις εφαρμογές που απαιτεί μια εργασία, τα ευαίσθητα δεδομένα μένουν εκτός εμβέλειας και περιορίζεται ό,τι μπορεί να πάει στραβά. Ένας πράκτορας που ερευνά προμηθευτές δεν χρειάζεται πρόσβαση στο email. Ένας πράκτορας που συντάσσει απαντήσεις τη χρειάζεται, αλλά ίσως να μη χρειάζεται άδεια για να τις στείλει.

6. Ενσωματώνοντας τους ελέγχους στο ερώτημα

Οι πράκτορες ήδη ελέγχουν τα δικά τους αποτελέσματα, οπότε το ερώτημα μπορεί να τους πει τι να ελέγξουν. Αν περιγράψετε πώς μοιάζει ένα καλό αποτέλεσμα («κάθε αριθμητικό στοιχείο χρειάζεται πηγή με ημερομηνία από το 2025 και μετά»), ο πράκτορας εφαρμόζει αυτό το κριτήριο πριν παραδώσει τη δουλειά του. Αν του ζητήσετε να διαχωρίζει τα επιβεβαιωμένα γεγονότα από τα δικά του συμπεράσματα και να επισημαίνει τις υποθέσεις του, ο έλεγχος από τον χρήστη γίνεται ταχύτερος και πιο στοχευμένος.

7. Επαναχρησιμοποιώντας ό,τι λειτουργεί

Ένα ερώτημα που έδωσε καλό αποτέλεσμα μπορεί να γίνει πρότυπο για την επόμενη παρόμοια εργασία. Αν δώσετε στον πράκτορα ένα παράδειγμα καλού αποτελέσματος, όπως την αναφορά του προηγούμενου τριμήνου, συχνά πετυχαίνετε περισσότερα από ό,τι αν περιγράψετε τη μορφή με λόγια. Οι επαναλαμβανόμενες εργασίες μπορούν να γίνουν μόνιμες ροές εργασίας.

Πώς προσεγγίζει η Perplexity τους αυτόνομους πράκτορες

Η Perplexity προσφέρει δύο αυτόνομους πράκτορες. Το Comet Assistant διεκπεραιώνει καθημερινές εργασίες μέσα στο πρόγραμμα περιήγησης, ενώ το Perplexity Computer αναλαμβάνει μεγαλύτερα έργα που μπορούν να εκτελούνται για ώρες ή και περισσότερο.

Το Comet Assistant είναι ενσωματωμένο στο Comet, το πρόγραμμα περιήγησης με τεχνητή νοημοσύνη της Perplexity. Λειτουργεί στους ιστότοπους που έχει ήδη ανοιχτούς ο χρήστης, ώστε να μπορεί να προγραμματίζει συσκέψεις, να επεξεργάζεται έγγραφα, να στέλνει email και να κλείνει πτήσεις χωρίς εναλλαγή εργαλείων.

Το Computer εκτελείται στο cloud και κατανέμει κάθε στόχο σε υποπράκτορες, όπως περιγράφηκε νωρίτερα. Συνδέεται με εκατοντάδες υπηρεσίες, και οι χρήστες μπορούν να επιλέγουν συγκεκριμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης για συγκεκριμένα μέρη της εργασίας. Το Computer είναι διαθέσιμο στους συνδρομητές Pro και Max.

Εξερευνήστε το Comet Assistant για να δοκιμάσετε έναν πράκτορα στο πρόγραμμα περιήγησης ή το Perplexity Computer για να αναθέσετε ένα μεγαλύτερο έργο.

Συχνές ερωτήσεις

Είναι ο αυτόνομος πράκτορας το ίδιο με την πρακτορική τεχνητή νοημοσύνη (agentic AI);

Όχι, αλλά οι όροι αλληλοεπικαλύπτονται. Η πρακτορική τεχνητή νοημοσύνη αναφέρεται συνήθως στην ευρύτερη κατηγορία συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης που επιδιώκουν στόχους σχεδιάζοντας και αναλαμβάνοντας δράσεις. Ο αυτόνομος πράκτορας είναι ένα συγκεκριμένο σύστημα αυτής της κατηγορίας, το οποίο εκτελεί τη δουλειά του με ελάχιστη έγκριση βήμα προς βήμα.

Είναι όλοι οι πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης αυτόνομοι;

Όχι. Ορισμένοι πράκτορες εκτελούν κάθε βήμα μόνο όταν τους το ζητήσει κάποιος, ενώ άλλοι ολοκληρώνουν μια ολόκληρη εργασία μόνοι τους. Τα επίπεδα αυτονομίας που περιγράφηκαν νωρίτερα δείχνουν όλο το φάσμα, από πράκτορες που ο χρήστης χειρίζεται βήμα προς βήμα έως πράκτορες που ο χρήστης απλώς παρακολουθεί.

Μπορούν οι αυτόνομοι πράκτορες να κάνουν αγορές ή πληρωμές;

Ορισμένοι πράκτορες μπορούν να βοηθήσουν σε αγορές, ανάλογα με τον ιστότοπο, τα δικαιώματα και τις δικλίδες ασφαλείας. Το Comet Assistant μπορεί να συγκρίνει προϊόντα και να βοηθήσει στις διαδικασίες ολοκλήρωσης αγοράς. Η λειτουργία Instant Buy της Perplexity επιτρέπει σε επιλέξιμους χρήστες στις ΗΠΑ να αγοράζουν υποστηριζόμενα προϊόντα μέσα από την Perplexity, με το PayPal διαθέσιμο ως επιλογή πληρωμής.

Απαιτούν οι αυτόνομοι πράκτορες δεξιότητες προγραμματισμού;

Πολλοί έτοιμοι πράκτορες μπορούν να χρησιμοποιηθούν χωρίς προγραμματισμό. Ορισμένες πλατφόρμες επιτρέπουν επίσης τη δημιουργία πρακτόρων μέσω οδηγιών σε φυσική γλώσσα ή μέσω γραφικού περιβάλλοντος. Ο προγραμματισμός μπορεί να φανεί χρήσιμος για προσαρμοσμένες ενοποιήσεις, εντοπισμό σφαλμάτων και πιο εξειδικευμένη συμπεριφορά.