Perplexity kwantyfikuje to, co zazwyczaj omawia się w niejasnych kategoriach, wyciągając konkretne liczby z badań takich jak test Cleveland Clinic M6 oraz analiza NYU Langone obejmująca 50 000 pacjentów. Pacjenci chirurgiczni stracili 26,5% masy ciała po dwóch latach, w porównaniu do 5,7% w przypadku pacjentów przyjmujących GLP-1 w rzeczywistej praktyce. W kwestii remisji cukrzycy chirurgia osiąga 50-59% po roku w porównaniu do ~6-12% dla agonistów receptora GLP-1 (GLP-1 RA), przy czym odpowiedź wyszczególnia wskaźniki według rodzaju zabiegu oraz śledzi, jak remisja utrzymuje się (lub nie) po 5 i 7 latach.

To, co sprawia, że jest to naprawdę użyteczne, to fakt, że podkreśla lukę między wynikami badań klinicznych a wynikami w rzeczywistym świecie. Semaglutyd osiąga ~15% utraty masy ciała w badaniach, ale tylko 4,5% w praktyce. Odpowiedź wyjaśnia powody: 50-70% wskaźnik rezygnacji w pierwszym roku spowodowany kosztami, skutkami ubocznymi i dostępem. Ujawnia również pojawiającą się strategię łączoną (GLP-1 RA po operacji w przypadku ponownego przybierania na wadze) i przedstawia kluczowy kompromis jako wybór między jednorazową interwencją leczniczą a przewlekłą zależnością od leków.