Η Perplexity δεν παρουσιάζει την εξάλειψη της ευλογιάς ως ένα επαναλαμβανόμενο εγχειρίδιο, αλλά ως μια ασυνήθιστα ευνοϊκή σύγκλιση: ένα παθογόνο αποκλειστικά ανθρώπινο χωρίς κατάσταση φορέα, ορατά συμπτώματα, μέγιστη μολυσματικότητα μόνο κατά την προφανή ασθένεια και ένα σταθερό στη θερμότητα εμβόλιο μίας δόσης, επαληθεύσιμο χωρίς εργαστηριακές εξετάσεις. Στην πολιτική πλευρά, ο ανταγωνισμός του Ψυχρού Πολέμου δημιούργησε μια διαρκή συνεργασία ΗΠΑ-ΕΣΣΔ που χρηματοδότησε και στελέχωσε την εκστρατεία σε όλα τα ιδεολογικά μπλοκ.

Η ανάλυση «γιατί δεν επαναλήφθηκε» είναι το σημείο όπου η απάντηση κερδίζει το βάθος της. Συγκρίνει τέσσερις διαστάσεις (βιολογική, τεχνική, πολιτική, πολιτιστική) με συγκεκριμένα παραδείγματα: το ποσοστό παράλυσης 1 προς 200 της πολιομυελίτιδας καθιστά την επιτήρηση εξαρτώμενη από το εργαστήριο, η ελονοσία κάνει κύκλους μέσω των κουνουπιών και ο σημερινός πολυπολικός κόσμος δεν μπορεί να αναπαράγει τον συντονισμό της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Αναδεικνύει μια αντιδιαισθητική ιδέα: η σοβαρότητα της ευλογιάς βοήθησε δημιουργώντας δημόσια ζήτηση, ενώ ηπιότερες ασθένειες αντιμετωπίζουν την απάθεια.